วัดสวนดอก

ตั้งอยู่ที่ตำบลสุเทพ อยู่ห่างจากประตูสวนดอกประมาณ 1 กิโลเมตร สร้างโดยพระเจ้ากือนาธรรมิกราชแห่งราชวงศ์มังราย ถือเป็นวัดที่สำคัญในสมัยนั้น ตามตำนานกล่าวว่า พระเจ้ากือนาธรรมิกราช ได้ทรงพระราชทานอุทยานสวนดอกไม้ซึ่งเต็มไปด้วยต้นพะยอม หรือมีชื่ออีกอย่างหนึ่งว่า “สวนดอกไม้พะยอม” เป็นที่สร้างวัดพร้อมกับ พระราชทานนามวัดนี้ว่า “วัดบุปผาราม” ซึ่งหมายถึง วัดแห่งสวนดอกไม้ ต่อมานิยมเรียกกันว่า “วัดสวนดอก” สิ่งที่น่าสนใจภายในวัด ได้แก่ พระบรมธาตุเจดีย์บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ ซึ่งพระสุมนเถระนำมาจากกรุงสุโขทัย เป็นศิลปะลังกาวงศ์ผสมล้านนา พระเจ้าค่าคิง พระพุทธรูปทองสำริดปางสมาธิ ประดิษฐานในพระวิหารหลวง พระเจ้าเก้าตื้อ พระพุทธรูปปางมารวิชัย หล่อด้วยทองสำริด ศิลปะแบบเชียงแสน ฝีมือช่างล้านนาและสุโขทัย ประดิษฐานภายในพระอุโบสถ กู่ครูบาเจ้าศรีวิชัย นักบุญแห่งล้านนา สร้างเมื่อ พ.ศ. 2490 และกู่เจ้าหลวงเชียงใหม่ ซึ่งเป็นสถานที่บรรจุอัฐิเจ้านายฝ่ายเหนือในตระกูล ณ เชียงใหม่ และผู้สืบเชื้อสายสกุลเจ้าเจ็ดตน