วัดวัง

วัดวัง ตั้งอยู่ริมถนนอภัยอภิรักษ์ (ริมทางหลวงหมายเลข 4047 ทางไป หาดแสนสุขลำปำ) ตำบลลำปำ อำเภอเมืองพัทลุง สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น เป็นปูชนียสถานสำคัญที่อยู่คู่เมืองพัทลุงมาตลอดสมัยรัตนโกสินทร์ เนื่องจากเคยใช้เป็นสถานที่ประกอบพิธีถือน้ำพิพัฒน์สัตยาของข้าราชการเมืองพัทลุงในอดีต 

สำหรับชื่อของ “วัดวัง” นั้น มีที่มาสองนัยด้วยกัน นัยหนึ่งว่าทางทิศใต้ของวัดมีวังน้ำที่ลึกมาก จึงเรียกกันว่า “วัดวัง” ส่วนอีกนัยหนึ่งกล่าวว่า เพราะตั้งอยู่ใกล้กับวังเจ้าเมืองพัทลุง จึงเรียกว่า “วัดวัง” นั่นเอง

โบราณสถานและโบราณวัตถุที่น่าสนใจ ได้แก่

พระอุโบสถ เป็นสถาปัตยกรรมสมัยรัตนโกสินทร์ หลังคาทรงไทยมุงด้วยกระเบื้องเคลือบดินเผา ประดับด้วยช่อฟ้าใบระกา ด้านหน้ามีมุขเด็จ (มุขโถงที่ยื่นออกมาจากหน้าอาคาร) ภายในมีภาพจิตรกรรมฝาผนังสีฝุ่น บอกเล่าเรื่องราวพุทธประวัติและเทพชุมนุม และบริเวณระเบียงคดโดยรอบ มีพระพุทธรูปปูนปั้นปางต่าง ๆ ประดิษฐานเรียงรายทั้งสิ้น 108 องค์ 

ธรรมาสน์ งานจำหลักไม้ลายทองรูปดอกไม้พรรณพฤกษา รัชกาลที่ 6 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้น เพื่อทรงพระราชอุทิศในงานพระบรมศพพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 เมื่อปี พ.ศ. 2453

ตู้พระธรรมลายรดน้ำ ลักษณะเป็นตู้สี่เหลี่ยมแบบขาสิงห์ เขียนลายรดน้ำ ลายกนกก้านแย่งประกอบลายสัตว์ นับเป็นศิลปกรรมสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้นที่น่าสนใจยิ่ง

โอ่งน้ำสมัยราชวงศ์ชิง จำนวน 2 ใบ ซึ่งครั้งหนึ่งเคยใช้ในพิธีถือน้ำพิพัฒน์สัตยาของข้าราชการเมืองพัทลุงเมื่อครั้งอดีต