วัดสุปัฏนารามวรวิหาร

ตั้งอยู่ถนนสุปัฏน์ ตำบลในเมือง เป็นวัดธรรมยุติกนิกายวัดแรกในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เริ่มสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2393 โดยพระราชศรัทธาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 แล้วเสร็จเมื่อปี พ.ศ. 2396 และทรงโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามว่า “วัดสุปัฏนาราม” หมายถึง วัดที่มีท่าน้ำหรือท่าเรือที่ดี สะดวกในการขึ้นลง ซึ่งเคยเป็นท่าลงเรือเดินทางไปศึกษาเล่าเรียนในกรุงเทพมหานครของปูชนียบุคคลของเมืองอุบลราชธานี เช่น เจ้าคุณอุบาลีคุณูปมาจารย์ (จันทร์ สิริจนโท) สมเด็จพระมหาวีระวงศ์ (อ้วน ติสฺโส) สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (พิมพ์ ธัมมธโร)

สิ่งที่น่าสนใจภายในวัด คือ พระอุโบสถ (สิม) สร้างในระหว่าง พ.ศ. 2460-2479 มีความกว้าง 20 เมตร ยาว 34 เมตร และสูง 22 เมตร ลักษณะสถาปัตยกรรมเป็นแบบพระราชนิยมในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 3 ออกแบบโดยหลวงสถิตย์นิมานกาล (ชวน สุปิยพันธ์) นายช่างทางหลวงแผ่นดิน พระอุโบสถแบ่งเป็น 3 ส่วน คือ ส่วนหลังคาเป็นศิลปะแบบไทย ส่วนกลางเป็นศิลปะแบบตะวันตก และส่วนฐานเป็นศิลปะแบบขอม ภายในอุโบสถประดิษฐานพระประธานสัมฤทธิ์นาม “พระสัพพัญญูเจ้า” เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย มีขนาดหน้าตักกว้าง 150 เซนติเมตร สูง 250 เซนติเมตร หล่อขัดเงาไม่ปิดทอง โดยจำลองแบบมาจากพระพุทธชินราช ในพระเกศมาลาของพระพุทธสัพพัญญูเจ้าบรรจุพระบรมสารีริกธาตุไว้ ประทับนั่งบนฐานแอ่นโค้งขาสิงห์