วัดมหาวนาราม

ตั้งอยู่ถนนสรรพสิทธิ์ ตำบลในเมือง ชาวบ้านนิยมเรียกกันว่า “วัดป่าใหญ่” จากหลักฐานศิลาจารึกที่ตั้งอยู่ด้านหลังองค์พระพุทธรูป พระเจ้าใหญ่อินทร์แปลง ซึ่งเป็นปูชนียวัตถุที่สำคัญของวัด ได้ระบุปีที่สร้างวัดนี้ตรงกับปี พ.ศ. 2350 แต่เดิมเป็นเพียงสำนักสงฆ์ฝ่ายวิปัสสนากัมมัฎฐาน

ต่อมาในสมัยเจ้าเมืองคนที่ 2 คือ พระพรหมวรราชสุริยะวงศ์ (ท้าวทิดพรหม) ได้ยกฐานะเป็นวัดประจำเจ้าเมือง ให้ชื่อว่าวัดป่าหลวงมณีโชติ แต่ชาวบ้านเรียกว่า “วัดหนองตะพัง หรือหนองสระพัง” ตามชื่อหนองน้ำที่อยู่ใกล้เคียง ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็นวัดมหาวนาราม โดยมีพระมหาราชครูศรีสัทธรรมวงศา เป็นเจ้าอาวาสรูปแรกและเป็นผู้สร้างพระพุทธรูป “พระอินทร์แปง” หรือพระเจ้าใหญ่อินทร์แปลง ซึ่งเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ก่ออิฐถือปูนพร้อมกับลงรักปิดทองลักษณะศิลปะแบบลาว โดยจะมีการทำบุญตักบาตร เทศน์มหาชาติชาดก และสรงน้ำปิดทองพระเจ้าใหญ่อินทร์แปลง ในวันเพ็ญเดือน 5 ของทุกปี