วัดบัวขวัญ

วัดบัวขวัญเป็นวัดที่มีประวัติความเป็นมายาวนานตั้งแต่สมัยยังเป็นสำนักสงฆ์ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 5) ต่อมาเมื่อมีพระสงฆ์มาจำพรรษาและปฏิบัติสังฆกรรมมากขึ้น จึงได้รับการพัฒนาเป็นวัดเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2435 มีนามว่าวัดสะแก โดยมีพระครูปรีชาเฉลิมจากวัดเฉลิมพระเกียรติวรวิหารเป็นผู้เริ่มสร้างวัด และเป็นเจ้าอาวาสในช่วงแรก ต่อมาปี พ.ศ. 2491 พระอธิการพยุง จัตตมโลจากวัดกำแพงได้รับนิมนต์จากชาวบ้านให้เป็นเจ้าอาวาส จากนั้นได้มีการบูรณปฏิสังขรณ์เรื่อยมา จนกระทั่งมีผู้มีจิตศรัทธานามว่า นายบัว ฉุนเฉียวบริจาคที่ดินให้กับวัด ในเวลาต่อมาจึงได้เปลี่ยนนามมาเป็นวัดบัวขวัญเพื่อเป็นเกียรติแก่ผู้บริจาคที่ดิน และมาถึงปัจจุบันได้รับพระราชทานพระบรมราชานุญาตสถาปนาเป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญเป็นที่เรียบร้อย โดยในช่วงปี พ.ศ. 2537 วัดบัวขวัญมีการพัฒนาปรับปรุงทั้งในด้านถาวรวัตถุ ภูมิทัศน์ การศึกษาพระธรรม การเป็นสถานที่ปฏิบัติธรรมสำหรับอุบาสกอุบาสิกาในทุกวันสำคัญ อีกทั้งยังจัดกิจกรรมสำหรับพุทธศาสนิกชนและประชาชนทั่วไปเมื่อถึงวันสำคัญทางศาสนาและวันนักขัตฤกษ์เรื่อยมา ภายในวัดมีสิ่งที่น่าสนใจได้แก่ มีพระพุทธรูปทองสัมฤทธิ์ ปางบำเพ็ญทุกขกิริยา สร้างขึ้นสมัยรัชกาลที่ 5 พร้อมกับพระพุทธรูปตามระเบียงวัดเบญจมบพิตร นอกจากนี้ ยังมีรอยพระพุทธบาทจำลอง ซึ่งจำลองมาจากวัดพระพุทธบาท จังหวัดสระบุรี และพลับพลาที่ประทับแรกนาขวัญ สมัยรัชกาลที่ 6 เป็นไม้สักสถาปัตยกรรมสวยงาม เรียกว่า "ศาลาแดง" เดิมอยู่ที่วังพญาไท (โรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า) กรุงเทพฯ การเดินทาง ไปตามทางหลวงหมายเลข 341 (ปทุมธานี-ลาดหลุมแก้ว) เลี้ยวซ้ายหลักกิโลเมตรที่ 21-22 ไปอีก 5 กิโลเมตร เปิดให้เข้าชมทุกวันตั้งแต่เวลา 08.00-16.30 น.