พระธาตุหล้าหนอง หรือพระธาตุกลางน้ำ

ตั้งอยู่เขตเทศบาลเมืองหนองคาย เมื่อ พ.ศ. 2390 องค์พระธาตุถูกน้ำกัดเซาะพังทลายลงสู่แม่น้ำโขงห่างจากฝั่งประมาณ 200 เมตร ตามตำนานอุรังคธาตุ (พระธาตุพนม) กล่าวว่าภายในองค์พระธาตุประดิษฐานพระบรมธาตุฝ่าพระบาทเบื้องขวาจำนวน 9 พระองค์ ที่พระอรหันต์สังขวิชาเถระอัญเชิญมาจากประเทศอินเดีย เชื่อกันว่าพระธาตุหล้าหนอง เป็นองค์เดียวกับ พระธาตุเมืองลาหนองคาย ที่ถูกกล่าวถึงในตำนานอุรังคธาตุ และพระธาตุใหญ่หนองคาย ในพงศาวดารย่อเมืองเวียงจันทน์

จากการสำรวจใต้น้ำของหน่วยโบราณคดีภาค 7 พบว่าองค์พระธาตุมีฐานกว้างด้านละ 17.2 เมตร ย่อมุมที่ฐาน และมีความสูง 28.5 เมตร หักออกเป็น 3 ท่อน สันนิษฐานว่าน่าจะสร้างในราวพุทธศตวรรษที่ 20-22 เนื่องจากมีรูปร่างคล้ายพระธาตุบังพวน

ปัจจุบันได้มีการสร้างพระธาตุหล้าหนองหรือพระธาตุกลางน้ำ (จำลอง) ขึ้น เพื่อให้อนุชนรุ่นหลังได้รำลึกถึงความสัมพันธ์ของประชาชนสองฝั่งโขงที่สืบทอดมายาวนาน

ด้านในขององค์พระธาตุหล้าหนองเป็นที่ประดิษฐานสุวรรณฉัตรเจ็ดยอดที่สร้างขึ้นเพื่อเฉลิมพระเกียรติแด่พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เนื่องในวโรกาสที่ทรงเจริญพระชนมพรรษา 84 พรรษา ยอดปลีฉัตรออกแบบเป็นรูปดอกบัวเถา 7 ชั้น ประดับด้วยอัญมณีมงคลต่าง ๆ ลวดลายแต่ละชั้น หมายถึง ความสง่างามแห่งปัญญา