เมืองโบราณจันเสน

ตั้งอยู่ตำบลจันเสน สันนิษฐานว่าอยู่ในสมัยทวารวดี เป็นพื้นที่แรกในสุวรรณภมิภูมิที่มีการติดต่อกับทางอินเดีย บริเวณเมืองโบราณมีคูเมืองเป็นเนินดินโดยรอบเป็นรูปสี่เหลี่ยม แต่มุมทั้งสี่เป็นรูปมนจนเกือบเป็นวงกลม ล้อมรอบด้วยคูเมืองซึ่งกว้าง 20 เมตร ปัจจุบันมีสภาพเป็นที่ลุ่มน้ำขัง แต่ยังมีร่องรอยพอมองเห็นเค้าคูเมืองได้อย่างชัดเจน ยาว 800 เมตร กว้าง 700 เมตร เนื่องจากบริเวณภายในคูเมืองดังกล่าวมีลักษณะเป็นเนินสูงกว่าพื้นที่รอบนอกคูเมือง ชาวบ้านเรียกว่า “โคกจันเสน”

ในบริเวณเมืองโบราณได้ขุดพบโบราณวัตถุเป็นจำนวนมาก ประเภทที่ทำด้วยเศษดินเผา เช่น พระพิมพ์ ตุ๊กตา ตะเกียง ฐานบัว ธรรมจักร ขวานหินขัดที่ทำด้วยโลหะ มีตุ้มหูทำด้วยตะกั่วหรือดีบุก ใบหอกที่ทำด้วยสัมฤทธิ์ ปัจจุบันโบราณวัตถุดังกล่าวเก็บรักษาไว้ที่พิพิธภัณฑ์จันเสน