เกาะหลีเป๊ะ

คำว่า “หลีเป๊ะ” เป็นภาษาของชาวอูรักลาโว้ย แปลว่า “แผ่นกระดาษ” เนื่องจากเกาะมีพื้นที่ราบเรียบ ไม่มีภูเขาสูง อยู่ทางตอนใต้ของเกาะอาดัง โดยห่างกันประมาณ 2 กิโลเมตร จุดเด่นของเกาะหลีเป๊ะคือธรรมชาติของปะการังรอบเกาะ เวิ้งอ่าวสวยงาม หาดทรายละเอียดนิ่ม ประกอบด้วยชายหาดสำคัญ ๆ ได้แก่ หาดพัทยา หรือหาดบันดาหยา มีลักษณะโค้งเว้า ทรายขาวละเอียดเป็นหาดที่คึกคักที่สุด เนื่องจากมีสิ่งอำนวยความสะดวกครบครันสำหรับนักท่องเที่ยว เช่น ถนนคนเดิน รีสอร์ต ร้านอาหาร จุดรับส่งเรือโดยสารและเรือนำเที่ยวไปยังเกาะต่าง ๆ หาดซันไรซ์ หรือหาดชาวเล เป็นหาดที่สามารถชมพระอาทิตย์ขึ้นอย่างสวยงาม ชายหาดขาวละเอียด มีที่พักให้บริการ รวมถึงเป็นที่ตั้งของชาวเล หรือชุมชนชาวอูรักลาโว้ย ส่วนใหญ่มีอาชีพทำการประมงพื้นบ้าน เมื่อครั้งที่สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนีเสด็จพระราชดำเนินมายังเกาะหลีเป๊ะ ได้พระราชทานนามสกุลให้แก่ชาวบ้านว่า “หาญทะเล” ประเพณีวัฒนธรรมเก่าแก่ของชาวอูรักลาโว้ย ได้แก่ ประเพณีลอยเรือ “เปอลาจั๊ก” จัดขึ้นปีละ 2 ครั้ง ระหว่างวันขึ้น 13-15 ค่ำ เดือน 6 และเดือน 12 คนในหมู่บ้านจะมาช่วยกันต่อเรือ โดยยึดหลักความเชื่อว่าเป็นการลอยทุกข์โศก และเคราะห์ร้ายต่าง ๆ ให้ออกไปจากชุมชน หาดซันเซ็ท สามารถชมพระอาทิตย์ตกได้อย่างสวยงาม บรรยากาศไม่พลุกพล่าน ค่อนข้างเงียบสงบ มีความเป็นส่วนตัว สามารถเล่นน้ำได้