วัดสระแก้ว

วัดสระแก้วเดิมคือวัดสะแก เล่าขานว่าเป็นวัดที่สร้างขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย หรือประมาณ 300 ปีเศษมาแล้ว และเปลี่ยนชื่อเป็นวัดสระแก้วในปี พ.ศ. 2495 โดยพระอธิการ ฉบับ ขันติโก (พระครูขันตยาภิวัฒน์) นอกจากนั้น พระครูขันตยาภิวัฒน์ หรือหลวงพ่อฉบับยังเป็นผู้ริเริ่มในการให้ความอุปการะและเลี้ยงดู เด็กกำพร้ามาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2485 เนื่องจากหลวงพ่อฉบับเคยเล่นลิเกมาก่อนที่จะมาอุปสมบท ท่านจึงมีดำริที่จะอบรมสั่งสอนศิลปะวิทยาด้านการแสดงลิเกให้แก่เด็กๆเพื่อรักษาและสืบทอดมรดกทางวัฒนธรรมของไทยให้ดำรงสืบไปและสิ่งนี้ก็กลายมาเป็นเอกลักษณ์อย่างหนึ่งของวัดสระแก้วเมื่อหลายสิบปีก่อน จนคนทั่วไปเรียกขานว่า "ลิเกเด็กกำพร้าวัดสระแก้ว" ภายหลังปี พ.ศ. 2531 เมื่อหลวงพ่อฉบับมรณภาพลง จึงมีผู้รับหน้าที่บริหารให้ความช่วยเหลือเด็กกำพร้าและยากจนต่อคือ พระครูพิศาลรัตนาภิวัฒน์ หรือหลวงพ่อไพฑูรย์ ซึ่งหลวงพ่อไพฑูรย์ของเด็ก ๆ วัดสระแก้วได้ให้ความอุปถัมภ์เด็กอยู่ได้เพียง 18 ปี เท่านั้น ท่านก็ได้มรณภาพลงไปอีกรูปหนึ่ง หลังการเสียหลวงพ่อไพฑูรย์ไป หลวงพ่อไพเราะหรือ ดร.พระมหาไพเราะ ฐิตสีโล เจ้าอาวาสรูปปัจจุบันได้เข้ามาบริหารจัดการตลอดจนให้ความช่วยเหลือดูแลและอนุเคราะห์แก่เด็กกำพร้าที่ยากจนของวัดสระแก้วเรื่อยมา จนกระทั่งก่อตั้งเป็นโรงเรียนวัดสระแก้ว (หรือรุ่งโรจน์ธนกุลอุปถัมภ์) โดยหลวงพ่อไพเราะดำรงตำแหน่งเป็นผู้อำนวยการสถาบันส่งเสริมและบริการสังคม เทียบเท่าคณบดี มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย ความที่หลวงพ่อรูปนี้เป็นพระนักพัฒนา และมีเมตตาธรรมสูง อีกทั้งยังเป็นพระนักเทศน์ชื่อดัง จึงมีลูกศิษย์มากมาย