วัดพะเยาว์

ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำป่าสัก ตำบลศาลารีไทย ภายในวัดประดิษฐานพระพุทธรูปทองคำ สมัยกรุงศรีอยุธยา มีพุทธลักษณะที่งดงาม พระวรกายสมสัดส่วน เป็นพระพุทธรูปปางสมาธิแบบขัดสมาธิราบ หน้าตักกว้าง 110 เซนติเมตร สูง 170 เซนติเมตร พระพักตร์กลม พระโอษฐ์ยิ้ม ยอดเศียรเปลวอุนาโลม สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย เมื่อครั้งเสียกรุงครั้งที่ 2 ปี พ.ศ. 2310 ชาวบ้านที่อพยพหนีพม่า ได้อัญเชิญพระพุทธรูป และลงรักพอกปูนปิดองค์พระ ประดิษฐานไว้ที่วัดร้างแห่งหนึ่งในอำเภออุทัย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ต่อมาชาวบ้านได้อัญเชิญมาเป็นพระประธานที่วัดอุทิศสโมสร ก่อนจะอัญเชิญมาประดิษฐานที่วัดพะเยาว์ ในปี พ.ศ. 2484 ต่อมาในปี พ.ศ. 2493 ชาวบ้านได้นิมนต์พระเทพวิมลโมลี (มณี อดีตเจ้าคณะวัดสระบุรี) มาเป็นพระอุปัชฌาย์บวชชาวบ้าน ท่านสังเกตเห็นรอยรักแทรกอยู่ระหว่างปูนที่ฉาบไว้ จึงให้ชาวบ้านช่วยกันกะเทาะปูนออกมาพบว่าเป็นทองทั้งองค์ กรมศิลปากรตรวจสอบปรากฏว่าเป็นโลหะที่มีทองคำผสมอยู่ถึงร้อยละ 70 ชาวบ้านจึงเรียกว่า “หลวงพ่อทองคำ” ปัจจุบันผู้ศรัทธาพร้อมใจกันสร้างวิหารจตุรมุขขึ้นไว้เป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปทองคำองค์นี้ เพื่อเป็นมงคลแก่ชาวเมืองสระบุรีสืบไป