เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าคลองนาคา

เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าคลองนาคาถือเป็นผืนป่าอันอุดมสมบูรณ์ที่สุดแห่งหนึ่งในภาคใต้ ที่นี่มีเนื้อที่ราว 331,456 ไร่ โดยมีพื้นที่ติดต่อกับเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าคลองแสง จังหวัดสุราษฎร์ธานี และอุทยานแห่งชาติศรีพังงา จังหวัดพังงา มียอดเขาต่าง ๆ ที่สูงชันและเป็นแหล่งต้นน้ำลำธารหลายแห่งเช่น เขาหลังคาตึก เขาพระหมี เขานาคา เขาพ่อตาหลวงแก้ว และเขาเหมืองโชน เป็นต้น ไฮไลท์แห่งคลองนาคา ล่องแพชมพลับพลึงธาร หนึ่งเดียวในเมืองไทย โดยพลับพลึงธารหรือในภาษาท้องถิ่นระนองเรียกว่า "หญ้าช้อง" นั้นจัดเป็นไม้ล้มลุก และเป็นพืชถิ่นเดียวของไทย พบเฉพาะบริเวณภาคใต้ตอนบนแถบ จังหวัดพังงาและระนอง โดยทั่วไปมักพบตามธารน้ำใสสะอาด และมีน้ำไหลตลอดปี อีกทั้งความลึกไม่เกิน 2 เมตร และมักออกดอกในเดือนพฤศจิกายนและธันวาคมเท่านั้นทั้งนี้ กล่าวกันว่าพลับพลึงธารเป็น 1 ใน 4 ชนิดของสกุล Crinum ที่เป็นพืชน้ำ 2 ชนิด (Crinum aquaticum Burch. ex Spreng. & Crinum natans Baker) พบในแอฟริกาเขตร้อน และอีก 1 ชนิด (Crinum purpurascens Herb.) พบในบราซิลและเทือกเขาอินดีสตะวันออก ปัจจุบันพลับพลึงธารเป็นพืชที่ถูกลักลอบส่งออกไปต่างประเทศจำนวนมาก และสภาพแวดล้อมในปัจจุบันที่เปลี่ยนแปลง ทำให้ลำธารไม่สะอาดและตื้นเขิน พลับพลึงธารจึงอาจเสี่ยงต่อการเผชิญกับภาวะสูญพันธุ์ในธรรมชาติ ผู้สนใจควรสอบถามล่วงหน้าได้ที่ โทร. 0 7787 4210 เรื่องควรรู้ เนื่องจากเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าแห่งนี้ ไม่ได้เปิดให้นักท่องเที่ยวเข้าชมเหมือนอุทยานแห่งชาติ สำหรับผู้สนใจศึกษาธรรมชาติอย่างจริงจัง ต้องทำจดหมายขออนุญาตเข้าพักแรมในพื้นที่ถึงกรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่าและพันธุ์พืช สอบถามเพิ่มเติม โทร. 0 2579 9446 และเมื่อได้รับจดหมายตอบอนุมัติ จากนั้นนำจดหมายแสดงต่อเจ้าหน้าที่ประจำที่ป่าคลองนาคา ควรติดต่อล่วงหน้าอย่างน้อย 15 วัน ที่ตั้ง :อำเภอสุขสำราญ จังหวัดระนอง การเดินทางโดยเริ่มต้นจากอำเภอกะเปอร์ไปตามทางหลวงหมายเลข 4 (ทางไปพังงา) ประมาณ 25 กิโลเมตร ถึงหลักกิโลเมตรที่ 685-686 เลี้ยวซ้ายตามป้ายอีก 200 เมตร ถึงที่ทำการเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าคลองนาคาBlog ท่องเที่ยวจังหวัดระนองก้องวัลเลย์ แหล่งพบปะของคอกาแฟตัวจริงน้ำใส ทรายขาว เงียบสงบจนอยากจะทิ้งตัว ที่หมู่เกาะกำเกาะที่ยังไม่ฮิตแต่สวยเลอค่าเที่ยวระนองเก๋ไก๋ ถ่ายรูปฮิป ๆ ต้องที่นี่เลยออนเซ็นเมืองไทยไม่ต้องไปไกลถึงญี่ปุ่น ที่จังหวัดระนองนี่เองหลีกหนีความวุ่นวาย พักกายเบา ๆ ที่เกาะพยาม