วัดท่าถนน

ตามประวัติกล่าวว่า ใน พ.ศ. 2436 ขณะที่หลวงพ่อด้วง เจ้าอาวาสวัดหมอนไม้ เดินทางกลับจากรับนิมนต์ที่วัดสว่างอารมณ์ ตำบลไผ่ล้อม อำเภอลับแล เมื่อผ่านวัดสะแกที่เป็นวัดร้าง ได้พบเนินดินเป็นจอมปลวกขนาดใหญ่ และเห็นพระเกศมาลาของพระพุทธรูปพ้นออกมาจากจอมปลวก จึงได้ขุดจอมปลวกออก และพบว่าเป็นพระพุทธรูปสัมฤทธิ์ มีพุทธลักษณะงดงามมาก จึงได้อัญเชิญมาประดิษฐานไว้ที่วัดท่าถนน เนื่องจากเป็นพระพุทธรูปนั่งขัดสมาธิเพชร จึงเรียกว่า “หลวงพ่อเพชร” ภายหลังรัชกาลที่ 5 โปรดเกล้าฯ ให้สร้างวัดเบญจมบพิตร เสร็จแล้วจึงได้อัญเชิญหลวงพ่อเพชรไปประดิษฐานเป็นเวลา 10 ปี ต่อมาหลวงนฤนารถเสนี (พัน) ได้ขอพระราชทานกลับคืนมาประดิษฐานไว้ที่วัดท่าถนนดังเดิม