วัดไร่ขิง

อาณาเขตวัดแบ่งเป็น 2 ส่วน คือ เขตศาสนสถาน สันนิษฐานว่าสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2394 สมัยสมเด็จพระพุฒาจารย์ (พุก) รัชกาลที่ 4 เป็นต้นมา เมื่อสร้างวัดเสร็จได้อัญเชิญพระพุทธรูปมาจากวัดศาลาปูน (ตามตำนานเล่าว่าลอยน้ำมาและอัญเชิญขึ้นไว้ที่วัดศาลาปูน) จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มาประดิษฐานเป็นพระประธานของวัด ชาวบ้านเรียกว่า “หลวงพ่อวัดไร่ขิง” เป็นพระพุทธรูปเนื้อทองสัมฤทธิ์ ปางมารวิชัยแบบประยุกต์ ลักษณะผึ่งผายคล้ายสมัยเชียงแสน พระหัตถ์เรียวงามตามแบบสุโขทัย พระพักตร์ดูคล้ายศิลปะสมัยรัตนโกสินทร์ ประดิษฐานเหนือฐานชุกชี พระอุโบสถ เป็นทรงโรง ศิลปะสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น ฝาผนังก่ออิฐถือปูนหน้าบันเป็นลายพุดตาน ติดช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ หลังคามุงด้วยกระเบื้องเคลือบสลับ ศาลาจตุรมุข อยู่ด้านหน้าและด้านหลังของพระอุโบสถ เป็นศาลาทรงไทย 4 มุข หน้าบันทั้งสี่ด้านมีภาพปูนปั้นเป็นเรื่องราวพุทธประวัติตั้งแต่ประสูติถึงปรินิพพาน และการแบ่งพระบรมสารีริกธาตุ มณฑปกลางสระน้ำ เป็นที่ประดิษฐานรอยพระพุทธบาทจำลอง อยู่ด้านทิศตะวันตกของพระอุโบสถ บริเวณริมแม่น้ำหน้าวัดเป็นวังปลาและเขตอภัยทาน มีปลาสวายตัวโตนับพันตัวอาศัยอยู่ ระหว่างวันขึ้น 13 ค่ำ เดือน 5 ถึงวันแรม 4 ค่ำ เดือน 5 ของทุกปีมีการจัดงานนมัสการปิดทองหลวงพ่อวัดไร่ขิง ภายในงานมีการออกร้านจำหน่ายสินค้าต่าง ๆ การประกวดผลไม้ และการแสดงมหรสพ 

สอบถามข้อมูล โทร. 0 3432 3616