สิมวัดสระทองบ้านบัว

หากอยากชมสถาปัตยกรรมอีสาน วัดสระทองบ้านบัวเป็นสถานที่หนึ่งที่น่าสนใจ ตั้งอยู่ที่บ้านบัว ตำบลกุดเค้า จังหวัดขอนแก่นที่นี่มี "สิม" หรือ "โบสถ์" เป็นอาคารทรงคุณค่าทางสถาปัตยกรรมที่แสดงลักษณะเด่นชัดของพื้นถิ่นอีสาน มีการแต้มสีภาพภายนอกอาคารประดับแว่นแก้ว ฐานชุกชี ภายในประดิษฐานพระประธานศิลาทรายรูปแบบอีสาน นักท่องเที่ยวสามารถเข้าภายในสิมไม่เกินครั้งละ 5 คน เป็นสิมแห่งเดียวที่ประดับงานปูนปั้นและรักษางานดั้งเดิมได้อย่างดี ในขณะที่สิมแห่งอื่น ๆ จะประดับผนังด้วยฮูบแต้ม (รูปวาด) บ้านบัว เป็นชุมชนเก่าแก่ โดยพ่อใหญ่ขุนสีวอ, พ่อใหญ่โคตรวงศ์, พ่อใหญ่โคตะ, พ่อใหญ่แป และพ่อใหญ่กุน ได้อพยพลูกหลานจากบ้านโน้นเค้า (ปัจจุบัน คือ วัดป่ามัญจาคีรี) หนีโรคระบาดและการขาดแคลนน้ำบริโภค มาตั้งถิ่นฐานอยู่ริมสระบัวที่มีดอกบัวสวยงามอยู่เต็มหนอง ทำให้ตั้งชื่อว่า "บ้านบัว" และได้สร้าง "สิม" หรือ "โบสถ์" ขึ้น ถือเป็นสิมแห่งแรกของดินแดนแถบนี้ พร้อมอัญเชิญพระพุทธรูปหินทรายแดง มีน้ำหนักมาก และเป็นศิลปะอีสานบริสุทธิ์ที่หาดูได้ยากมาเป็นพระประธานประดิษฐานคู่กัน "สิม" เป็นคำเรียกโบสถ์หลังเล็ก ๆ แบบโบราณ มีเอกลักษณ์ คือ ลวดลายที่อยู่ภายนอก มักเป็นงานนูนต่ำ ใช้สีเพียง 2-3 สี ในการระบาย ลักษณะงานฝีมือดูเรียบง่ายตามยุคสมัยนั้น วัดสระทอง (บ้านบัว) มีสิม (โบสถ์) อายุ 175 ปี ฝีมือช่างพื้นบ้านเป็นสิมทึบ ก่ออิฐถือปูน มีประตูเข้าออกด้านเดียว เจาะซุ้มหน้าต่างด้านข้าง เมื่อทรุดโทรมลงชาวบ้านได้ร่วมกันซ่อมแซมด้วยความร่วมมือของมหาวิทยาลัยขอนแก่นและกรมศิลปากร โดยรักษารูปแบบและศิลปะพื้นบ้านอีสานไว้ ส่วนที่โดดเด่นของสิมคือผนังตกแต่งด้วยงานปูนปั้นนูนต่ำ รูปคนขี่ช้าง รูปฉัตร 3 ชั้น เทวดา ดอกไม้รูปช้างมีสัปคับและคนขี่ช้าง หลังคาทรงจั่วชั้นเดียวมุงกระเบื้องซีเมนต์หางว่าว มีปีกนกยื่นคลุมตลอด เชิงชายฉลุไม้เป็นลายฟันปลาโดยรอบ กรมศิลปากรประกาศขึ้นทะเบียนสิมวัดสระทอง (บ้านบัว) เป็นโบราณสถานของชาติ เมื่อปี 2544 และเมื่อ พ.ศ. 2545 "สิม" หรือ โบสถ์" ของวัดสระทองบ้านบัว ได้รับรางวัลอาคารทรงคุณค่าด้านการอนุรักษ์มรดกและวัฒนธรรมแห่งเอเชียแปซิฟิก จากองค์การยูเนสโก (UNESCO)