ดงแม่นางเมือง

เป็นแหล่งโบราณคดีจากซากโบราณสถานและโบราณวัตถุที่ขุดพบบ่งบอกว่าเมืองโบราณแห่งนี้มีการตั้งถิ่นฐานมาตั้งแต่สมัยก่อนประวัติศาสตร์ตอนปลายมาจนถึงสมัยทวารวดีและสมัยลพบุรีตอนต้น ราวพุทธศตวรรษที่ 14-18 ดังปรากฏหลักฐานที่พระสถูปที่เพิ่งขุดพบใหม่ เป็นพระสถูปสมัยทวารวดี และใต้ฐานพระสถูปไม่ลึกนัก พบโครงกระดูกจำนวนมากถูกฝังมีลักษณะคล้ายถูกพันธนาการ อันเป็นวัฒนธรรมยุคก่อนประวัติศาสตร์ นอกจากนี้ยังพบพระพุทธรูปและพระพิมพ์สมัยทวารวดีตอนปลายต่อสมัยลพบุรี ไหขอม เครื่องถ้วยจีนสมัยราชวงศ์ซ้อง และพบว่าจารึกหินชนวนเขียนด้วยอักษรอินเดียและขอม ซึ่งกรมศิลปากรกำหนดให้เป็นจารึก โดยปัจจุบันเก็บรักษาไว้ที่วัดดงแม่นางเมืองหลักฐานที่พบส่วนใหญ่ กำหนดอายุอยู่ในช่วงทวารวดีตอนปลาย ที่สำคัญ จารึกที่พบยังระบุศักราชตรงกับพ.ศ.1710